Nadchodzące
26 maja 2025o15:00 - 17:00

IFiS PAN: Seminarium "Święta ustanowione przez parlament jako praktyki pamięci"

Miejsce

spotkanie online


,

Sprawdź na mapie

Seminarium Zakładu Socjologii Teoretycznej i Zespołu Badań nad Zmianą Społeczną i Tradycją
z cyklu „Lokalne, regionalne, krajowe i ponadnarodowe:
cztery spojrzenia na zmianę społeczną i ład społeczny”

dr Marta Karkowska

wygłosi referat

„Święta ustanowione przez parlament jako praktyki pamięci”

26 maja 2025 r.,
o godz. 15.00

Link do wydarzenia: https://zoom.us/j/93552505440?pwd=CdNgcOadJONQRJedFyuTkdHrpdU3U0.1

Identyfikator spotkania: 935 5250 5440
Kod dostępu: 427402

Komentatorzy: prof. dr hab. Andrzej Szpociński (ISP PAN), dr hab. Dariusz Wojakowski, prof. AGH, prof. dr hab. Jacek Kurczewski (UW)

Prowadząca seminarium: prof. dr hab. Joanna Kurczewska

Abstrakt:
Dotychczas polski parlament (na podstawie ustaw i uchwał) ustanowił kilkadziesiąt świąt cyklicznych, takich jak święta państwowe czy narodowe, ale też wyróżnił dni, w których  upamiętniane są wybrane grupy i wydarzenia z przeszłości, niekiedy też honorowane określone wartości. Większość z tych corocznie obchodzonych świąt i wyróżnionych dni pojawiła się w kalendarzach oficjalnych obchodów w ostatnich dwóch dekadach. Działania te sprawiły, że odgórnie wytworzona została narracja dotyczącą przeszłości, która z założenia utrwalana ma być poprzez coroczne obchody lub inne, cykliczne formy wspominania i przypominania.

Przedstawione analizy będą miały na celu przybliżenie tej narracji wytworzonej przez organy państwa, wskazanie na jej specyfikę, kluczowe treści, a także sensy. Nie mniej istotne będą w tym kontekście założenia jakie towarzyszyły inicjatorom wybranych ustaw i uchwał polskiego parlamentu, a także przeszłe i obecne interpretacje świąt ustanowionych przez Sejm i Senat; widoczne w sposobach świętowania, czy znaczeniach nadawanych obchodom. Poruszane zagadnienia postaram się odnieść do teoretycznych perspektyw zarysowanych w pracach Jana i Aleidy Assmannów, Paula Connertona, czy Benedicta Andersona, wskazując jednocześnie na specyfikę tak uformowanego przekazu, jego aktualną siłę i rolę.