Aaron Ciechanover

Aaron Ciechanover odkrył, że selektywne znakowanie białek cząsteczką ubikwityny kieruje je do proteasomu, gdzie ulegają kontrolowanemu rozkładowi, co całkowicie zmieniło rozumienie regulacji obrotu białek w komórce (odkrycie uhonorowane Nagrodą Nobla 2004). System ubikwityna–proteasom okazał się kluczowy dla kontroli podziału komórek, naprawy DNA, transkrypcji genów i odpowiedzi immunologicznej, a jego zaburzenia biorą udział w patogenezie nowotworów, chorób neurodegeneracyjnych i zapalnych. Odkrycia Ciechanovera stały się podstawą opracowania nowych terapii, w tym leków celujących w szlak ubikwitynacji w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi. Najnowsze prace dotyczą udziału ubikwitynacji w chorobie Huntingtona oraz regulacji translokacji proteasomu między jądrem a cytoplazmą przez sygnalizację mTOR, co okazuje się kluczowe dla przeżycia komórek nowotworowych w warunkach stresu i stanowi podstawę dla opracowania kolejnych terapii przeciwnowotworowych.