Prof. Sławomir T. Wierzchoń laureatem konkursu Polskiego Towarzystwa Informatycznego

Prof. Sławomir Wierzchoń z Zespołu Podstaw Sztucznej Inteligencji Instytutu Podstaw Informatyki PAN oraz dr Grzegorz Sroka z Wydziału Matematyki i Fizyki Stosowanej Politechniki Rzeszowskiej im. Ignacego Łukasiewicza zostali laureatami I stopnia w konkursie Polskiego Towarzystwa Informatycznego na najlepszą polską książkę informatyczną 2026 roku. Publikacja pt. „Metaheurystyki. Algorytmy optymalizacji numerycznej” powstała z potrzeby zdystansowania się do rosnącej liczby heurystyk opartych na coraz dziwniejszych mechanizmach biologicznych i przywrócenia dyskusji o metaheurystykach powagi, która wykracza poza efektywność kodu. Autorzy skupiają się na prezentacji i analizie tych metod, które zdają się mieć potencjał nie tylko techniczny, lecz także koncepcyjny. Nie rozdzielając teorii od praktyki, prowadzą czytelnika przez mechanizmy, struktury i założenia, które decydują o rzeczywistej wartości algorytmu.

Pozostali laueraci

Nagroda II stopnia powędrowała ex aequo do Adama Józefioka – autora publikacji „Zostań inżynierem sieci. 100 pytań do przyszłego sieciowca” oraz Pawła Kamińskiego – autora książki „Spring. Wstęp do programowania aplikacji”.

Nagrodę III stopnia przyznano autorom publikacji „Sztuczna inteligencja. O czym myśli, gdy nikt nie patrzy?” Gniewosza Leliwy oraz „CCNP 300-410 ENARSI. Zaawansowane administrowanie sieciami przedsiębiorstwa i bezpieczeństwo sieci” Adama Józefioka.

Gala wręczenia nagród konkursu była punktem kulminacyjnym obchodów Światowego Dnia Telekomunikacji i Społeczeństwa Informacyjnego oraz 45-lecia PTI.

O książce

W obliczu coraz liczniejszych i coraz bardziej spektakularnych konstrukcji heurystycznych, pytanie o to, czy dany algorytm działa, przestaje wystarczać. Równie ważne – i coraz częściej przemilczane – staje się pytanie, dlaczego miałby działać i jaką wiedzę naprawdę wnosi do naukowej praktyki obliczeniowej.

Przedmiotem refleksji są nie tylko metody i ich parametry, ale przede wszystkim warunki, w jakich zyskują one sens. Jak zorganizowana jest przestrzeń rozwiązań? Jaką strukturę narzuca sam algorytm? Co naprawdę mierzymy, porównując skuteczność? W tym ujęciu metaheurystyka staje się nie tylko narzędziem, ale punktem styku między obliczeniami a poznaniem.

Książka jest adresowana do czytelników, którzy dostrzegają, że rozwój algorytmów optymalizacyjnych to nie wyścig na coraz bardziej zaskakujące warianty, ale działalność wymagająca wyważonych decyzji i odpowiedzialności metodologicznej. Dla czytelników szukających nie gotowych odpowiedzi, lecz argumentów, wątpliwości i uporządkowanej przestrzeni pojęć. To propozycja dla tych, którzy wiedzą, że skuteczność to dopiero początek – i że prawdziwe pytania w nauce zaczynają się tam, gdzie kończy się automatyzm implementacji.

Książka została wydana przez Oficynę Wydawniczą Politechniki Rzeszowskiej. Więcej informacji: https://oficyna.prz.edu.pl/fcp/zGBUKOQtTKlQhbx08SlkTUgxQX2o8DAoHNiwFE1xVS3pWFVZpCFghUHcKVigEQUw/18/public/nowosci-wydawnicze/2025/oferta_metaheurystyki_2025-2.pdf.